Deze voormiddag zijn we naar de krijtrotsen gewandeld. De hoge, diepe ingesneden kliffen vormen de oostgrens van het eiland. Ze ontstonden 20 000 jaren geleden als gevolg van plotse bevriezing van het water waardoor de krijtachtige bodem werd opgestuwd. Door erosie brokkelde de kust af en zo ontstonden de scherpe rotsen. Er breken regelmatig hele stukken af, het laatst nog in 2007: een enorme lawine liep tot 450 m ver de zee in! Gelukkig geen ongelukken vandaag!
Om naar de kliffen te wandelen heb je een keuze tussen 5 verschillende plaatsen waar je kunt afdalen. Er zijn trappen aangelegd tot wel 500 treden! Je tijd nemen is de beste keuze hier! Maar dat moet je echt wel doen. ‘s Ochtends kleurt de zon de witte rotswanden. Dat is prachtig, zeker met het groen van de beukenbossen eromheen.
Erik op zoek naar fossielen (en ook nog gevonden!)
Zo klein is Erik naast zo’n krijtrots 
Op weg terug … mooi hé! Van (en naar) de camping wandel je door een natuurgebied tot je aan de zee bent. Een geweldige wandeling!
Op de camping krioelt het van de zwaluwen. Ze maken er hun nesten of ze bevuilen je kleren (heb ik gisteren nog ondervonden hihi). Maar ze zijn toch zo mooi, dus we hebben het de beestjes vergeven. Als ik zeg dat er veel zitten, durf ik het op geen tiental zeggen.
In de namiddag zijn we een deel van de kerkenroute gaan verkennen. Op dit eiland vind je immers de mooiste plattelandskerken van Denemarken. Het zijn vreemde gebouwen van kalkhoudende baksteen, met hoge trapgevels en daterend uit de 11e tot 13e eeuw. Veel ervan zijn aan de binnenkant versierd met schitterende muurschilderingen.
De eerste kerk: Elmelunde
Dit is een volledig witte kerk op een heuveltje, dat vroeger als baken diende voor vissers. Het is de oudste kerk van het land (fresco’s van 1080).
Onder de witte verf aan de buitenkant van de kerk zie het metselwerk, met naast de kerk een grafheuvel (waardoor blijkt dat de heidenen hun doden begroeven bij een kerk en dus op een bepaald moment minder als heidenen leefden). Fijn detail: schaduw van de trapgevel van de kerk op de grafheuvel .
Hoe de urnen in deze grafheuvel liggen…
Tweede kerk: Keldby
Deze kerk telt ook talrijke fresco’s (zelfde hand van de meester van de kerk van Elmelunde). Detail: telkens hangt van het plafond af een klein bootje naar beneden. Hier een rood, in Elmelunde een zwart bootje.
Om de dag te eindigen reden we naar Klintholm Havn.
Beeld van de vuurtoren bij Klintholm
Onderweg zagen we nog een grafheuvel. Veel van die grafheuvels werden niet meer opgegraven omdat er vaak ook heel schade werd berokkend. Stenen werden vaak kapot gekapt of vernield. Dat kan verklaren waarom men er uiteindelijk mee gestopt is. De grafheuvels die wel opgegraven werden, bevinden zich aan de andere kant van het eiland en de “schatten” zijn nu te zien in een museum in Kopenhagen.
